Φαραντούρης στο Κομισιόν: Κατοχύρωση πρόσβασης σε πόσιμο νερό ως ανθρώπινο δικαίωμα
Ο ευρωβουλευτής ο Γιάννης Φαραντούρης ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή την επίσημη αναγνώριση της πρόσβασης σε ασφαλές πόσιμο νερό ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα.
Η πρόταση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Ο ευρωβουλευτής Γιάννης Φαραντούρης προέβαλε ένα σημαντικό ζήτημα στο πλαίσιο των εργασιών του Κομισιόν, εστιάζοντας στην ανάγκη προστασίας των πολιτών απέναντι στις προκλήσεις της υδάτινης ασφάλειας. Η πρότασή του αφορά την ενίσχυση του νομικού πλαισίου που εξασφαλίζει την πρόσβαση σε καθαρό νερό και σωστά συστήματα αποχέτευσης.
Παρά το γεγονός ότι το δικαίωμα στο ασφαλές πόσιμο νερό και την αποχέτευση έχει ήδη αναγνωριστεί από διεθνείς οργανισμούς, ο ευρωβουλευτής υπογραμμίζει ότι η θεσμοθέτηση αυτού του δικαιώματος σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι απαραίτητη για την προάσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων.
Προκλήσεις και κοινωνική δικαιοσύνη
Η κίνηση αυτή έρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο, καθώς οι κλιματικές αλλαγές και η σπάνια διαθεσιμότητα πόρων αυξάνουν τις πιθανότητες ανισότητας στην πρόσβαση σε βασικές ανάγκες. Ο κ. Φαραντούρης επισημαίνει ότι η σιγουριά στην παροχή νερού δεν πρέπει να αποτελεί προνόμιο, αλλά ένα εγγυημένο δικαίωμα για κάθε κάτοικο της Ένωσης.
Στο πλαίσιο της συζήτησης, αναφέρθηκαν οι εξής βασικοί άξονες:
- Θεσμική αναγνώριση: Η ανάγκη για νομική βάση στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
- Βιωσιμότητα: Η σύνδεση της πρόσβασης στο νερό με την προστασία του περιβάλλοντος.
- Προστασία ευάλωτων ομάδων: Η διασφάλιση ότι οι οικονομικάด้ ευάλωτες ομάδες δεν θα αποκλείονται από τη χρήση κοινών υδάτινων πόρων.
Η σημασία της ευρωπαϊκής δράσης
Η ενσωμάτωση του δικαιώματος στο νερό στις ευρωπαϊκές πολιτικές θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο για την παγκόσμια κοινότητα. Η δράση αυτή στο Κομισιόν στοχεύει στην προετοιμασία της Ένωσης για μελλοντικές κρίσεις εφοδιασμού και στην ενίσχυση των προτύπων υγιεινής σε όλη την περιοχή.
Η θέση του ευρωβουλευτή υπογραμμίζει τη σημασία της ενεργού συμμετοχής των εθνικών αντιπροσώπων στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής κοινωνικής ατζέντας, ειδικά σε θέματα που αφορούν την επιβίωση και την ποιότητα ζωής των πολιτών.